Nie trać swojego czasu, masz jedno życie do przeżycia. -chyba że jesteś kotem, to masz ich dziewięć heeh

Po licznych, czasem dość bolesnych, samoobserwacjach (czyt. rozkminach) 

doszłam do punktu zwanego EUREKĄ.

Odkryłam oczywistą oczywistość, 

wszystkim dobrze znaną, mi również,

aczkolwiek sendo leży w uświadomieniu sobie tego!

A czego?

Mianowicie tego, że dużo czasu poświęcam (czyt. MARNUJE) na myślenie, planowanie i rozważanie wszystkich możliwych scenariuszy swoich działań.

W jakim celu? Co mi da zamartwianie się na zapas?

Jak wcześniej wielokrotnie wspominałam myślenie w zbyt stężonej dawce jest szkodliwe i to bardzo.
Planowanie- ok potrzebne, aczkolwiek również w odpowiedniej ilości.
Gdy planowanie działań pochłania więcej czasu/ siły/ energii niż samo działanie to chyba coś poszło nie tak.
Rozpatrywanie wszystkich możliwych scenariuszy również winno być dozowane w rozsądnej ilości, gdyż

po 1 nie jesteśmy wróżbitą Maciejem i nie możemy przewidzieć przyszłości

po 2 nie na wszystko mamy wpływ, więc warto dopuścić

po 3 z każdej sytuacji jest wyjście, czasem zmusza ono do opuszczenia bezpiecznej przystani i popełnienia szalonych decyzji.

Suma summarum po cholerę tracić swój cenny czas, pora zacząć działać.
A na koniec zapraszam do filmu:

Don't waste your time, you have only one life to live.

"Wiec czego kur**a chcesz od życia?" Głębokie pytania w wydaniu Michała Wawrzyniaka.

"Więc czego KUR#%@ chcesz od życia?! 

Ile masz zamiar czekać, aż ktoś coś za Ciebie zrobi?

Ile więcej wymówek znajdziesz?

Ile razy masz zamiar swoje niepowodzenia, tłumaczyć nieumiejętnościami i problemami innych? 

Widziałeś kogoś, komu pomogło użalanie się nad sobą? 

Obudź się! Rusz dupsko!

Pomyśl CO, później z KIM, daj sobie CZAS, a na końcu zdziwisz się gdy poznasz JAK to osiągnąć. 

Czy każdemu wyjdzie? 

NIE WIEM… 

Czy każdy może? Zdecydowanie tak!" 

Michał Wawrzyniak.

***

Mocne słowa. Proste i bezpośrednie. Bo po co komplikować? Zbyt ostre? być może...

... ale w tym właśnie tkwi cały urok MW
***

Czego potrzebujesz?

Poprzedni post był o poszukiwaniu szczęścia.
Czasem słysząc ten frazes przychodzi mi na myśl poszukiwanie Nibylandii.

Zwłaszcza  gdy coś w życiu paskudnie uwiera, czujesz w każdej komórce swojego ciała nieuchronne zmiany, a pojęcie szczęścia szkicuje się bardzo mgliście...
....w bliżej nieokreślonej przyszłości.

I gdzie w tym mglistym pejzażu szansa na znalezienie szczęścia?

Może się zdawać że ucieczka- wyjazd (na dłuugo, może na zawsze?) oderwanie się od szarej rzeczywistości będzie zbawienne.
Można zacząć wszystko od nowa.
Czyste karty na Nowej Drodze Życia.
Bo czyż nie najprostszą drogą jest spakować się i uciec?
Niby można.
Ale słabo wygląda całe życie w formie jednej wielkiej ucieczki, wiecznych przeprowadzek i egzystencji na walizkach.
Zwłaszcza, że czasem po prostu dłużej tak się nie da.
Życie, zobowiązania,
dom?
dziecko (dzieci?)
i wiele innych kotwic.

***

W moim przypadku uwielbiam mą słodką 13-o miesięczną kotwiczkę.
Nadaje znaczenie i sens.
Naucza dystansu..
cierpliwości...
i poprzez spore ograniczenia, które wniosła do mojego życia uczy pokory.
Są to najcenniejsze lekcje w moim życiu.

 ***
Szczęście różne ma imiona.

Różną przybiera postać.
Czasem jest krótką chwilą w ciągu dnia.
a czasem upragnionym słońcem po długiej burzy.

***

Ja już wiem czym ono jest dla mnie, a Ty?

Zastanów się krótką chwilę,

-czym jest dla Ciebie szczęście?

-co Cię uszczęśliwia?

 -jak to możesz osiągnąć?

-po czym poznasz, że osiągnęłaś/łeś swój cel?

-co możesz zrobić by zatrzymać to uczucie szczęścia na dłużej?

-zatem jaki będzie Twój pierwszy krok do osiągnięcia tego celu?

&

Just do it!!!

Samo się nic nie zrobi. 

Pamiętaj marzenia same się nie spełnią. 

Marzenia mają być planami z datą wykonania,
nie abstrakcyjnymi pojęciami!

Zastanów się czego potrzebujesz aby przeżyć ten dzień szczęśliwie?

Weź sobie od życia właśnie to czego potrzebujesz.

Pora przestać szukać szczęścia "na zewnątrz". To trudne, czasem bolesne. Dlaczego? Bo trzeba opuścić swoją strefę komfortu. Ale warto. Poniżej trafne słowa Beaty Pawlikowskiej...

Powrót. Czas zmian- CAŁA NAPRZÓD!

Za 3 tygodnie wracamy.
Do Polski.
Do domu.
Do patologi ale znanych... POLSKICH.

Tyle czasu minęło, godziny uciekły, dni się skończyły.
Czasem motywacja więdła przygniatana prozą życia w rozmiarze XXL.
Wiele trudnych decyzji za nami.
Teraz po gorzkiej lekcji pokory będzie już tylko lepiej.

Zdecydowanie wystarczy tej angielskiej kultury, kraju, mentalności, problemów, zmagań,
licznych nonsensów.
Powiedzieliśmy dość. 
Koniec i początek.
Cała naprzód, zawracamy nasz okręt na spokojne wody.

***

Nie gloryfikuje Polski, aczkolwiek jestem świadoma:
- że w tym kraju zawsze Polka, choćby lubiana i ze świetnym wykształceniem, będzie zawsze obywatelką drugiej kategorii
- ogromnej niechęci do tego by moje dziecko wychowywało się w tym kraju,
- że wszędzie jest dobrze gdzie nas nie ma,
- że z jakiegoś powodu zdecydowaliśmy się opuść ojczysty kraj.
- że trzeba będzie na nowo przyzwyczajać się do starego, za którym teraz tak tęsknimy
- że nic nie będzie takie jakie zostawiliśmy.

***

Ale warto!

dla domu, rodziny, spotkań, kawy, serca, miłości, obecności. 

Radości w oczach swojego dziecka i w oczach rodziny. 

Czasem warto odświeżyć stare rozdziały, 

z większym dystansem, 

z nowymi priorytetami i większą pokorą.

Kolejne wyzwanie. 

Być może będzie ciężko

ALE wiem, że za jakiś czas okaże się,

że było warto. 


DZIAŁAMY. ZMIENIAMY.

CAŁA NAPRZÓD!